เรื่อง ยิ่งให้เร็วนั่นแหละจะยิ่งช้า
มีหนุ่มคนหนึ่งเขาอยากจะเป็นนักฟันดาบที่เก่งกาจ เขาไปหาอาจารย์สอนฟันดาบให้ช่วยสอนเขาให้เป็นนักฟันดาบ เขาถามอาจารย์ว่าจะใช้เวลาสักกี่ปี อาจารย์ตอบว่าประมาณ ๗ ปี เขาชักจะรวนเร เพราะเวลา ๗ ปีนี้มันเป็นเวลามิใช่น้อย ฉะนั้นเขาจึงขอร้องใหม่ว่า เขาจะพยายามให้สุดฝีมือสุดความสามารถในการฝึกฝน ทั้งกำลังกายและกำลังใจทั้งหมด ถ้าเป็นเช่นนี้จะใช้เวลาสีกกี่ปี อาจารย์ก็บอกว่า "ถ้าอย่างนั้นต้องใช้เวลาสัก ๑๔ ปี" แทนที่จะลดลงกลับเพิ่มขึ้น.
หนุ่มคนนั้นก็โอดครวญว่า บิดาของเขาแก่มากแล้ว จะตายอยู่รอมร่อแล้ว เขาจะพยายามอย่างยิ่ง ให้บิดาของเขาได้ทันเห็นฝีมือฟันดาบของเขาก่อนตาย เขาจะแสดงฝีมือฟันดาบของเขาให้บิดาของเขาชมให้เป็นที่ชื่นใจแก่บิดาเขาจะพยายามอย่างยิ่ง ที่จะแสดงความสามารถ ให้ทันสนองคุณของบิดา จะต้องใช้เวลาสักเท่าใด ขอให้อาจารย์ช่วยคิดดูให้ดีๆ?.
ท่านอาจารย์ก็บอกว่า "ถ้าอย่างนั้นต้อง ๒๑ ปี"คือแทนที่จะลดลงกลับเพิ่มขึ้นเรื่อยเป็น ๒๑ ปี หนุ่มคนนั้นจะเล่นงานอาจารย์อย่างไรก็ไม่ได้ เพราะเป็นอาจารย์ จะทำอย่างอื่นก็ไม่ถูกนึกไม่ออก เพราะไม่มีใครจะเป็นอาจารย์สอนฟันดาบให้ดีกว่านี้ ซึ่งเป็นอาจารย์ของประเทศ ดังนั้นเขาก็ซังกะตายอยู่ไปกะอาจารย์ ด้วยไม่รู้จะทำอย่างไรดีนั่นเอง.
หลายวันต่อมา อาจารย์ก็ใช้คนคนนี้ แทนที่จะเรียกไปสอนให้ฟันดาบ กลับให้ทำครัว ให้ตักน้ำผ่าฟืน หรืออะไรก็แล้วแต่ที่เรียกว่าต้องทำงานครัว.
หลายวันล่วงมา วันหนึ่งอาจารย์ผลุนผันเข้าไปในครัว ด้วยดาบสองมือ ฟันหนุ่มคนนี้ทั้งๆที่ยังไม่รู้สึกตัว อุตลุตเป็นการใหญ่ เขาก็ต้องต่อสู้ไปตามเรื่องตามราวของเขา ตามที่เขาจะสู้ได้ โดยใช้อะไรแทนดาบหรือด้วยมือเปล่า หรืออะไรก็สุดแท้ สองสามอึดใจแล้วก็เลิกกัน อาจารย์ก็กลับไป ต่อมาอีกหลายวันเขาก็ถูกเข้าโดยวิธีนี้อีก และมีบ่อยๆอย่างนี้เรื่อยไป ไม่กี่ครั้งเขาก็กลายเป็นนักฟันดาบขึ้นมาได้ โดยไม่รู้สึกตัว จนกระทั่งอาจารย์บอกว่า กลับบ้านได้ คือจบหลักสูตรแล้ว และปรากฏว่า ต่อมาหนุ่มคนนี้ก็เป็นนักดาบลือชื่อของประเทศญี่ปุ่นไป .นิทานก็จบ.
คติธรรม
ความยึดถือว่ามีตัวตนอย่างนั้นอย่างนี้นั้นมันเป็นสิ่ง ที่ทำลายสมรรถภาพของจิตให้เสียหาย จิตที่เสียสมรรถภาพนั้นย่อมทำอะไรไม่ได้ดี จะต้องทำด้วยจิตที่ว่างจากความยึดมั่นถือมั่นว่ามีตัวตน จิตจึงจะมีสมรรถภาพสูงสุด และจะทำอะไรๆก็ถูกต้องรวดเร็วๆไม่ผิดพลาดและประสบผลสำเร็จอย่างรวดเร็วที่สุด.
|NEXT|